Lecznicze psychodeliki

Psilocybina jest substancją psychodysleptyczną pochodzenia naturalnego, występuje w grzybach rodzaju Psilocybe. Psychodysleptyki są środkami psychoaktywnymi, które silnie wpływają na percepcję, nastrój i procesy poznawcze człowieka. Psychodeliczne działanie psylocybiny opiera się na pobudzaniu receptorów serotoninergicznych, co prowadzi do wzrostu stężenia serotoniny w mózgu oraz przyczynia się do intensyfikacji czynności sensomotorycznych i percepcyjnych. Ostatnie badania przeprowadzone przez London Health Council pozytywnie oceniają terapeutyczny potencjał psilocybiny dla różnych stanów, w tym lęku, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego , depresji oraz uzależnienia od palenia i alkoholu. Do badań wykorzystano pacjentów z jednobiegunową, oporną na leczenie depresją.

12 pacjentów (sześciu mężczyzn, sześć kobiet) z umiarkowaną do ciężkiej, jednobiegunową, oporną na leczenie depresją, otrzymało dwie doustne dawki psilocybiny (10 mg i 25 mg, w odstępie 7 dni) w wsparcie. Wsparcie psychologiczne było zapewniane przed, w trakcie i po każdej sesji. Głównym kryterium oceny wykonalności było zgłaszane przez pacjenta natężenie efektów psilocybiny. Pacjentów monitorowano pod kątem działań niepożądanych podczas sesji dawkowania i na odległość. Objawy depresyjne oceniano za pomocą standardowych ocen od 1 tygodnia do 3 miesięcy po leczeniu, przy czym 16-elementowy szybki wykaz objawów depresyjnych (QIDS) służył jako główny wynik skuteczności. Ta wersja próbna jest zarejestrowana w ISRCTN, numer ISRCTN14426797.

Badania wykazały bardzo pozytywny efekt zastosowania psilocybiny u pacjentów z depresją lekooporną i lękami. Wykazano również, że dozowana we właściwy sposób nie powoduje szkodliwych skutków ubocznych.

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2215036616300657

Skomentuj